Η διαχείριση έργων βασίζεται παραδοσιακά στην προβλεψιμότητα και στον έλεγχο. Καθώς, όμως, η Generative AI ξεπερνούσε τα όρια της απλής αυτοματοποίησης, εισήγαγε την πιθανότητα και την αβεβαιότητα ακόμη και στην κρίσιμη διαδρομή ενός έργου. Οι αλγόριθμοι μπορούσαν να εντοπίζουν νέες δυνατότητες εξοικονόμησης χρόνου και κινδύνους που ενδεχομένως διέφευγαν από την ανθρώπινη ανάλυση, δημιουργώντας παράλληλα νέα ερωτήματα για τον έλεγχο και τη λογοδοσία.
Αυτή τη σχέση μεταξύ ανθρώπινης κρίσης και μηχανικής νοημοσύνης ανέλυσε ο Zach Anthis, Professor in AI and Data Analytics και Director του VOLTAIR Center for Digital Innovation, στην παρουσίασή του με τίτλο «Projecting Intelligence: AI on the Critical Path».
Ο ομιλητής ανέφερε κατά το 10th Project Management Conference του PMI Cyprus Chapter, ότι η ανθρώπινη σκέψη και η τεχνητή νοημοσύνη λειτουργούν με θεμελιωδώς διαφορετικούς τρόπους, καθώς οι μηχανές βασίζονται στον παράλληλο υπολογισμό και την ταυτόχρονη εκτέλεση εργασιών, ενώ ο άνθρωπος στηρίζεται στην επιλεκτική προσοχή, τη συνειρμική ανάκληση και τη νευρωνική επεξεργασία. Εξήγησε ότι η συμβολή της τεχνολογίας εξελίσσεται ραγδαία από την περιγραφική ανάλυση του παρόντος και την πρόβλεψη των χρονοδιαγραμμάτων στη λήψη προδιαγραφικών αποφάσεων για το τι πρέπει να αλλάξει σε έναν υπερφορτωμένο φόρτο εργασίας.
Τέλος, παρουσίασε τις βασικές αρχές της αξιόπιστης τεχνητής νοημοσύνης, όπως η επεξηγησιμότητα, η διαφάνεια, η ερμηνευσιμότητα, η ιχνηλασιμότητα και η δικαιοσύνη, αναδεικνύοντας τη σημασία της ανθρώπινης ευθύνης, της διαίσθησης και της στρατηγικής εποπτείας κατά την αξιοποίηση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης στη διαχείριση έργων.
