Σειρά συνεντεύξεων που δημοσιεύτηκαν στο IN Business με αφορμή τα 20 χρόνια του περιοδικού, φιλοξενώντας εμβληματικές προσωπικότητες του κυπριακού επιχειρηματικού κόσμου, των οποίων τα λόγια αξίζει να ακούμε με προσοχή.
Δεκαετία του 1960. Με όνειρο να σπουδάσει ιατρική ο νεαρός τότε Ανδρέας Πίττας - και Ιδρυτής και εκτελεστικός πρόεδρος της Medochemie - διανύει με το τραίνο μια παγωμένη διαδρομή μέχρι την Αυστρία, όπου θα μετέτρεπε, όπως κι έγινε, τον στόχο σε πραγματικότητα. Με την επιστροφή του στην Κύπρο άσκησε μερικά χρόνια την ιατρική, μέχρι που ο εφιάλτης του 1974 και η μεγάλη ανάγκη του τόπου για φάρμακα τον ώθησαν να τολμήσει κάτι το οποίο πολλοί αποδοκίμαζαν ως παράτολμο και περιγελούσαν τον εμπνευστή για το… λάθος του να δημιουργήσει μια φαρμακοβιομηχανία εκ του μηδενός.
Πώς βρεθήκατε, δρ Πίττα, με μια βαλίτσα στο χέρι να ταξιδεύετε ειδικά στην Αυστρία για σπουδές ιατρικής;
Για την ακρίβεια, ξεκινήσαμε μια ολόκληρη παρέα από το γυμνάσιο με προορισμό την ιατρική σχολή της Αθήνας. Το 1960, όμως, η πόλη διένυε μια περίπλοκη περίοδο με συνεχείς απεργίες και αναστολές των παραδόσεων στα πανεπιστήμια. Μεγαλύτεροι φίλοι, που ήδη βίωναν αυτές τις δυσκολίες, μας προέτρεπαν να αναζητήσουμε αλλού μια πιο σταθερή πορεία. Στο μυαλό μου υπήρχε πάντοτε η Αυστρία. Διάβαζα μεταφρασμένη γερμανική λογοτεχνία και γνώριζα τη μακρά της παράδοση στην ιατρική. Έτσι απευθύνθηκα στην αυστριακή πρεσβεία με ένα άριστο απολυτήριο, με 20 στα λατινικά και στα αρχαία, τότε που το Latinum ήταν ακόμη απαραίτητο. Μέσα σε οκτώ ημέρες με ειδοποίησαν ότι υπήρχε για μένα θέση στο Γκρατς.
Κι έτσι άρχισε η φοιτητική σας διαδρομή;
Λίγο πριν τα Χριστούγεννα βρέθηκα να διασχίζω με το τραίνο την τότε Γιουγκοσλαβία για να φτάσω σε μια παγωμένη Αυστρία. Έμαθα γρήγορα γερμανικά, μια γλώσσα που αγαπούσα εκ των προτέρων. Το 1966 ολοκλήρωσα τα μαθήματα της ιατρικής και άρχισα τις διδακτορικές εξετάσεις. Η φαρμακολογία με τράβηξε κοντά της - θα έλεγα πως τότε ήταν στα σπάργανά της όταν τη συγκρίνω με το σήμερα - καθώς και ο καθηγητής μου που με πήρε βοηθό.
Τι ακολούθησε μετά τα πανεπιστημιακά έδρανα, μέχρι που να φτάσετε στον άθλο της δημιουργίας εκ του μηδενός μιας φαρμακοβιομηχανίας;
Το 1968, όταν απέκτησα το διδακτορικό μου, εργάστηκα 18 μήνες ακόμη και πήρα έπειτα τον δρόμο του γυρισμού κατ’ εντολή της μητέρας μου, παρόλο που είχα πιθανότητες να γίνω καθηγητής ή εκεί ή στην Ελλάδα. Στην Κύπρο άσκησα για μερικά χρόνια την ιατρική, μέχρι την τουρκική εισβολή, όταν όλα ήρθαν ανάποδα. Επισκέψεις στους καταυλισμούς των προσφύγων, παντελής έλλειψη φαρμάκων, αφού οι Τούρκοι κατέλαβαν τις φαρμακαποθήκες του κράτους, πόνος παντού, ασύλληπτη δυστυχία για το νησί. Έτσι, λοιπόν, έβαλα μπροστά το σχέδιο για τη δημιουργία μιας φαρμακοβιομηχανίας. Πολλοί συνάδελφοι, θυμάμαι, με περιγελούσαν για το... λάθος μου. Ωστόσο, από τότε ξεκίνησε μια πορεία που στράφηκε εκτός Κύπρου, αρχικά προς τη Μέση Ανατολή, και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, πενήντα χρόνια μετά σε όλο τον κόσμο.
Ποιο ήταν το μεγαλύτερο επαγγελματικό εμπόδιο που συναντήσατε και πώς το ξεπεράσατε;
Δεν ήταν ένα το εμπόδιο, ήταν πολλά. Το ρίσκο, η έλλειψη οποιασδήποτε φαρμακοβιομηχανικής υποδομής, η εκπαίδευση, η ανεύρεση κεφαλαίων, η Κύπρος ως παραγωγός φαρμάκων, καθώς και η άγνοια σε πολλές χώρες για το πού βρίσκεται και ποια ακριβώς είναι αυτή η χώρα.
Ποια πρότυπα παρασκευής ακολουθούσατε αρχικά;
Αρχικά ακολουθούσαμε τα αγγλικά πρότυπα καλής παρασκευής και αργότερα εκείνα της ΕΕ. Πάντοτε πίστευα ότι κάθε διαδρομή που φιλοδοξεί να έχει διάρκεια, οφείλει να στηρίζεται σε ξεκάθαρες αρχές. Για εμάς η σημαντικότερη υπήρξε και παραμένει η ποιότητα. Όταν ένα φάρμακο παράγεται με ακρίβεια, συνέπεια και απόλυτο σεβασμό στα διεθνή πρότυπα, αποκτά την αξιοπιστία που απαιτείται για να σταθεί σε οποιαδήποτε αγορά. Αυτή η αντίληψη καθόρισε από νωρίς τον τρόπο με τον οποίο οργανώσαμε την παραγωγή μας και χαράξαμε την αναπτυξιακή μας πορεία.
Και κάπως έτσι βρέθηκε η Medochemie στα πέρατα του κόσμου…
Στη διάρκεια των χρόνων δημιουργήσαμε υποδομές που ανταποκρίνονται πλήρως στις απαιτήσεις της διεθνούς αγοράς. Σήμερα η Medochemie αποτελεί τη μεγαλύτερη φαρμακοβιομηχανία της Κύπρου και συγκαταλέγεται στις 200 ισχυρότερες εταιρείες ομοιοδραστικών φαρμάκων ανά τον κόσμο, με 15 βιομηχανικές μονάδες EU GMP σε Κύπρο, Ολλανδία και Βιετνάμ, γραφεία σε 19 χώρες και παρουσία σε 122 αγορές.
Ποια θα λέγατε πως είναι, τελικά, τα απαραίτητα συστατικά για την επιτυχία;
Αν έπρεπε να συνοψίσω τα συστατικά της επιτυχίας μας, θα ξεχώριζα τέσσερα: τη διαρκή προσήλωση στην ποιότητα, τη σωστή οργάνωση, τη συνέπεια στον τρόπο λειτουργίας μας και, φυσικά, το ενδιαφέρον για τους ανθρώπους μας και τη συστηματική τους εκπαίδευση. Στοιχεία που επέτρεψαν στη Medochemie να αναπτυχθεί με σταθερότητα και να εδραιώσει τη θέση της στο διεθνές περιβάλλον.
Πώς καταφέρατε να ισορροπήσετε την προσωπική ζωή με τις απαιτήσεις της επιχειρηματικής πορείας;
Η επαγγελματική μου πορεία είχε υψηλές απαιτήσεις, αλλά ποτέ δεν έβαλα την προσωπική ζωή σε δεύτερη μοίρα. Από νωρίς κατάλαβα ότι χρειαζόταν μέτρο και πειθαρχία, ώστε καμία πλευρά της ζωής μου να μη λειτουργεί εις βάρος της άλλης. Η οικογένειά μου ήταν πάντα το σταθερό σημείο αναφοράς και μου έδινε την ισορροπία που χρειαζόμουν.
Τι συμβουλές θα δίνατε σε νέους επιχειρηματίες που θέλουν να επεκταθούν διεθνώς;
Κύρια συμβουλή μου είναι η εις βάθος κατανόηση της αγοράς στην οποία επιθυμεί κανείς να επεκταθεί, καθώς και της νοοτροπίας των ανθρώπων της κάθε χώρας. Κάθε αγορά λειτουργεί μέσα στο δικό της πλαίσιο και προϋποθέτει μελέτη πριν από οποιοδήποτε βήμα. Η συνέπεια, η προσωπική επαφή και η τήρηση των δεσμεύσεων είναι καθοριστικές για την οικοδόμηση σχέσεων εμπιστοσύνης. Δεν πιστεύω στις βιαστικές κινήσεις.
Η κάθε διαδρομή είναι επίπονη, απαιτεί χρόνο και συνεχή προσπάθεια.
Medochemie
Τομεας δραστηριότητας: Φαρμακευτική φροντίδα
Έτος ίδρυσης: 1976
Παρουσία: 122 αγορές
Αριθμός βιομηχανικών μονάδων: 15
Δείτε ΕΔΩ την ψηφιακή έκδοση του περιοδικού
