Τον τέως πρόεδρο Γιώργο Βασιλείου δεν είχα την ευκαιρία να τον γνωρίσω προσωπικά. Ωστόσο, τον εκτιμούσα ιδιαίτερα για ένα απλό λόγο. Όχι για την πολιτική του σταδιοδρομία ή τον πραγματικό του χαρακτήρα καθώς αυτά είναι χαρακτηριστικά για τα οποία δεν μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος εκτός κι αν ξέρεις όλα τα δεδομένα.
Η εκτίμηση μου προς το πρόσωπο του δημιουργήθηκε πριν από περίπου μία δεκαετία, τα χρόνια αμέσως μετά την οικονομική κρίση. Κι αυτό προέκυψε για ένα απλό λόγο. Ήταν άνθρωπος που έβγαινε μπροστά.
Τον θυμάμαι στις γενικές συνελεύσεις της Τράπεζας Κύπρου την περίοδο μετά το κούρεμα, οι οποίες έμοιαζαν ούτε λίγο ούτε πολύ με ποδοσφαιρικό αγώνα. Φωνές, εντάσεις, διαμαρτυρίες, αμφισβήτηση, γκρίνια, αβεβαιότητα.
Ήταν ο μοναδικός από όλο το πολιτικό στερέωμα που όχι μόνο ήταν παρών (ενδεχομένως ως μέτοχος), αλλά είχε και το θάρρος και την ωριμότητα να σηκωθεί από τη θέση του, να πάρει το μικρόφωνο και να μιλήσει.
Μέσα σε ένα αχταρμά που ο καθένας φώναζε τα δικά του (ακόμα θυμάμαι τις εκφράσεις στα πρόσωπα του Γουίλμπουρ Ρος και του Τζόζεφ Άκερμαν) είχε την παρρησία, όχι μόνο να πάρει τον λόγο, αλλά και να μιλήσει ωμά, καθαρά, λέγοντας αλήθειες και όχι αυτά που ήθελε να ακούσει ο όχλος.
Κάποιοι θα πουν ότι το έκανε επειδή δεν είχε ευθύνη σε όσα προηγήθηκαν άρα κανείς δεν θα τον επέκρινε. Κι όμως, ούτε είχε και τίποτα να κερδίσει εκείνη την περίοδο. Θα μπορούσε κάλλιστα να μην εμφανιστεί καθόλου ή να παραμείνει καθιστός στη θέση του.
Ήταν όμως η μόνη ανεξάρτητη φωνή λογικής σε εκείνες της περιόδους που το χάσμα μεταξύ της διοίκησης της τράπεζας και των (παλιών) μετόχων ήταν τεράστιο. Και οι παρεμβάσεις του οδηγούσαν πάντα σε κατευνασμό των συζητήσεων (ξέρετε εκείνο το κομμάτι των ερωτοαπαντήσεων που πάντα ως δημοσιογράφοι ψοφούσαμε να παρακολουθούσαμε αναμένοντας να δούμε… αίμα).
Επειδή λοιπόν τον γνώρισα μόνο ως ένα άνθρωπο που τόλμησε να βγει μπροστά στα πολύ δύσκολα χωρίς κάποιο προσωπικό όφελος, είναι αρκετό για να κερδίσει την εκτίμηση μου, κάτι που πολύ δύσκολα θα καταφέρει ο οποιοσδήποτε άλλος νυν πολιτικός.
*Διευθυντής The Medium.
