Η συμμετοχή του κράτους στο μετοχικό κεφάλαιο του Συνεργατισμού πρέπει να ολοκληρωθεί όσο το δυνατό συντομότερα. Και υπάρχουν πολλοί λόγοι που το λέμε αυτό. Είναι αποδεδειγμένο πως όπου υπάρχει κρατική εμπλοκή, τίποτα δεν λειτουργεί όπως θα έπρεπε.
Ένα πρόσφατο παράδειγμα, που έφτασε μέχρι και την Επιτροπή Γεωργίας της Βουλής είναι αυτό με τις εμπορικές εταιρείες του Συνεργατισμού και την έκκληση για μη πώληση τους… στους τωρινούς ιδιοκτήτες.
Αν σας ακούγεται παράξενο, είναι. Στο πλάνο αναδιάρθρωσης του οργανισμού προβλεπόταν η πώληση των εμπορικών δραστηριοτήτων αλλά έγινε κατορθωτό –κακώς- οι παλιοί μέτοχοι να έχουν την πρώτη επιλογή για να αποκτήσουν τις εταιρείες αυτές. Έγινε μία διαδικασία και επαφές με τους παλιούς μετόχους και ακολούθησε μία συνέντευξη (στη Σημερινή αν δεν κάνουμε λάθος) ότι συμφωνήθηκε η πώληση στα μέλη των συνεργατικών και αποφεύχθηκε η αποξένωση και διατηρείται ο χαρακτήρας κτλ κτλ.
Σχετική παρέμβαση είχε κάνει και ο γγ του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού το περασμένο καλοκαίρι προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ζητώντας και να παραμείνουν σε συνεργατικά χέρια και να είναι βιώσιμες! Όσοι βέβαια συνεισέφεραν 1.7 δις ευρώ για να στηριχθεί ο οργανισμός, οι καταθέτες του και οι συγκεκριμένες εταιρείες, αναρωτιούνται γιατί δεν έγινε προσπάθεια για να υπάρξει μέγιστο όφελος από την πώληση αυτών των εταιρειών, πλείστες εκ των οποίων είναι κερδοφόρες. Κοινώς, γιατί δεν προκηρύχθηκε διαγωνισμός για υποβολή ανταγωνιστικών προσφορών.
Το αποκορύφωμα βέβαια, ήρθε τις προάλλες όταν οι συνεργατιστές ζήτησαν να μην αγοράσουν τις μετοχές από την Κεντρική Συνεργατική γιατί θα τους πνίξουν τα χρέη. Με άλλα λόγια: τους δίνεται πρώτη επιλογή απόκτησης, τη δέχονται, ανακοινώνονται και μετά πάνε στη βουλή για να ασκήσουν πίεση ώστε να ακυρωθεί η συμφωνία. Βέβαια, ούτε να πωληθούν σε άλλους θέλουν γιατί μετά θα χαθεί ο «συνεργατικός χαρακτήρας» τους.
Τελικά αυτόν τον «συνεργατικό χαρακτήρα» τον αγοράσαμε πολύ ακριβά, και αν δεν βρεθεί επενδυτής που θα πάρει τον έλεγχο του οργανισμού στο εγγύς μέλλον, φοβάμαι πως θα συνεχίσουμε να τον πληρώνουμε και για τα επόμενα χρόνια.
