Σε μια εποχή όπου η αλόγιστη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης δημιουργεί μια βιομηχανία έτοιμων λύσεων που κάνει τα πάντα να μοιάζουν ίδια, η Νάσια Δημητρίου καταθέτει τη δική της προσέγγιση, απομυθοποιώντας στην ουσία τους φόβους γύρω από το AI. Η διακεκριμένη designer τονίζει πως, στην τελική, οι δουλειές με ανθρώπινη ματιά και ψυχή είναι εκείνες που θα ξεχωρίζουν πάντα από μακριά.
«Το AI παράγει εικόνα, όχι αισθητική κρίση», υποδεικνύει με έμφαση η ίδια, αντιμετωπίζοντας την τεχνολογία ως ένα ακόμα δημιουργικό εργαλείο και όχι ως απειλή.
Εξηγεί πως η πραγματική πρόκληση σήμερα δεν είναι η ταχύτητα της παραγωγής, αλλά η διατήρηση του συναισθηματικού αποτυπώματος σε κάθε έργο, παροτρύνοντας τους νέους να μην εγκλωβίζονται στην ευκολία του έτοιμου και της οπτικής ομοιομορφίας.
Έχοντας στο ενεργητικό της 20 χρόνια επιτυχημένης πορείας, διεθνείς και εγχώριες βραβεύσεις, αλλά και μια συνειδητή μετάβαση από τον χώρο της διαφήμισης στον πολιτιστικό σχεδιασμό, η Νάσια Δημητρίου αποδεικνύει στην πράξη τι σημαίνει εξέλιξη. «Η τεχνολογία σου δίνει την ταχύτητα, αλλά η δική σου ταυτότητα σου δίνει διάρκεια», υπογραμμίζει, καλώντας τη νέα γενιά δημιουργών να επενδύσει στη δική της μοναδική υπογραφή.
Το design ως επικοινωνιακή λύση
- Με περισσότερα από 20 χρόνια στον χώρο του design, πώς θα συστηνόσασταν σήμερα ως επαγγελματίας;
Από τη διαφήμιση μέχρι το freelance, νιώθω ότι σήμερα δεν με χαρακτηρίζει τόσο ένα συγκεκριμένο στυλ, όσο ο τρόπος με τον οποίο σκέφτομαι και δουλεύω. Είμαι αρκετά επίμονη ως άνθρωπος και αυτό περνάει και στη δουλειά μου. Δυσκολεύομαι να αρκεστώ στην πρώτη λύση που θα μου έρθει. Θέλω να ψάξω, να δοκιμάσω, να δω ένα θέμα από διαφορετικές πλευρές και να εξαντλήσω όσο περισσότερες δημιουργικές πιθανότητες μπορώ, μέχρι να βρω την ιδέα που πραγματικά απαντά στο ζητούμενο.
- Τι είναι αυτό που χαρακτηρίζει τη σχεδιαστική σας προσέγγιση;
Αισθητικά, με εκφράζουν οι καθαρές γραμμές, η απλότητα και η λιτότητα. Μου αρέσει να αφαιρώ ό,τι είναι περιττό και να αφήνω τα βασικά στοιχεία να λειτουργούν με σαφήνεια. Πιστεύω ότι ένας δυνατός σχεδιασμός δεν χρειάζεται να είναι περίπλοκος για να έχει χαρακτήρα.
Ταυτόχρονα, για μένα το design πρέπει πάνω απ’ όλα να λύνει ένα επικοινωνιακό πρόβλημα. Δεν αρκεί να είναι αισθητικά όμορφο, πρέπει να έχει λόγο ύπαρξης, να μεταφέρει με σαφήνεια το σωστό μήνυμα, να λειτουργεί για το κοινό στο οποίο απευθύνεται και τελικά να εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο δημιουργήθηκε.
Για μένα, λοιπόν, το design είναι ένας συνδυασμός τεχνολογίας, σκέψης, παρατήρησης, δημιουργικότητας και επιμονής με στόχο μια λύση που να είναι ταυτόχρονα καθαρή, λειτουργική και ουσιαστική ως προς την επικοινωνία.
Η διαδρομή και οι διακρίσεις
- Ποιοι ήταν οι σημαντικότεροι σταθμοί της πορείας σας και ποια projects θεωρείτε ότι συνέβαλαν περισσότερο στη διαμόρφωσή σας ως designer;
Ένας από τους σημαντικότερους σταθμούς στην πορεία μου ήταν το 2016, όταν αποφάσισα να φύγω από τις διαφημιστικές εταιρείες και να ακολουθήσω τον δρόμο του freelance. Ήταν μια μεγάλη απόφαση, που μου έδωσε περισσότερη ελευθερία στις επιλογές μου, στις συνεργασίες μου και στην κατεύθυνση που ήθελα να πάρει η δουλειά μου. Ένας ακόμη καθοριστικός σταθμός ήταν η πρόσκληση σε έναν κλειστό διαγωνισμό για ένα καλλιτεχνικό φεστιβάλ του Υφυπουργείου Πολιτισμού. Από εκεί ξεκίνησε μια συνεργασία που συνεχίζεται μέχρι σήμερα με το Θέατρο Ριάλτο και το Υφυπουργείο Πολιτισμού, αλλά και μια σειρά από συνεργασίες για φεστιβάλ και πολιτιστικές διοργανώσεις που ακολούθησαν. Αυτή η νέα κατεύθυνση ήταν και η μεγαλύτερη πρόκληση που αντιμετώπισα ως designer. Μετά από τόσα χρόνια στη διαφήμιση, χρειάστηκε να αφήσω πίσω έναν τρόπο σκέψης που γνώριζα πολύ καλά και να δώσω περισσότερο χώρο στην καλλιτεχνική μου πλευρά. Δεν υπήρχε κάποιο manual, ήταν μια διαδικασία που ανακάλυψα μέσα από τη δουλειά.
Άρχισα να απομακρύνομαι από τη φωτογραφία ως βασικό οπτικό εργαλείο και να πειραματίζομαι με την τυπογραφία, τις φόρμες, την εικονογράφηση και διαφορετικούς τρόπους σύνθεσης. Νομίζω ότι αυτή η διαδικασία με βοήθησε να βρω σταδιακά έναν πιο προσωπικό σχεδιαστικό λόγο.
- Υπάρχει κάποια δουλειά που ξεχωρίζετε και για την οποία αισθάνεστε ιδιαίτερα περήφανη;
Αν έπρεπε να ξεχωρίσω κάτι για το οποίο αισθάνομαι ιδιαίτερα περήφανη, δεν θα ήταν απαραίτητα ένα συγκεκριμένο project, αλλά η ίδια αυτή διαδρομή και το γεγονός ότι μετά από τόσα χρόνια στον χώρο τόλμησα να βγω από όσα γνώριζα και να αναζητήσω έναν διαφορετικό τρόπο έκφρασης.
- Έχετε λάβει σημαντικές διακρίσεις και βραβεία. Ποια θεωρείτε τα σημαντικότερα και τι σημαίνει για εσάς η αναγνώριση της δουλειάς σας;
Έχω λάβει αρκετές διακρίσεις στα Cyprus Creative Club Awards, με χάλκινα και ασημένια Pygmalion awards, καθώς και Silver Carob Award το 2022. Ξεχωρίζω ιδιαίτερα το πρώτο βραβείο στον ανοικτό ανώνυμο διαγωνισμό για την ταυτότητα του Τμήματος Σύγχρονου Πολιτισμού του Υφυπουργείου Πολιτισμού, καθώς και τη δουλειά μου για την έκδοση «Η Κύπρος στο Λούβρο». Η αναγνώριση είναι σίγουρα σημαντική και αποτελεί μια όμορφη επιβεβαίωση της δουλειάς.
- Ένα ερώτημα που προκύπτει εύλογα, είναι κατά πόσον τελικά ένα βραβευμένο design σημαίνει απαραίτητα και ένα επιτυχημένο design;
Δεν πιστεύω ότι ένα βραβευμένο design είναι απαραίτητα και επιτυχημένο. Για μένα, επιτυχημένο είναι το design που επικοινωνεί σωστά, απευθύνεται στο σωστό κοινό και τελικά λύνει το επικοινωνιακό ζήτημα για το οποίο δημιουργήθηκε.
- Ένα σημαντικό μέρος της δουλειάς σας συνδέεται με τον πολιτισμό, τις τέχνες και τους πολιτιστικούς οργανισμούς. Τι διαφορετικό απαιτεί ο σχεδιασμός για έναν πολιτιστικό θεσμό σε σχέση με ένα εμπορικό brand και ποιος είναι ο ρόλος του design στην πολιτιστική επικοινωνία;
Για μένα, ο σχεδιασμός στον πολιτισμό είναι πολύ διαφορετικός από τον εμπορικό σχεδιασμό, κυρίως γιατί δεν υπάρχει πάντα κάτι που πρέπει να πουλήσεις. Υπάρχει μια ιδέα, ένα έργο τέχνης, ένας καλλιτέχνης ή ένας θεσμός που πρέπει να μεταφέρεις στο κοινό και να του δώσεις μια οπτική ταυτότητα. Πάντα πρέπει να γίνεται μια σοβαρή μελέτη του θέματος, για παράδειγμα αν είναι λογοτυπο που αφορά ένα ιστορικό θέμα πρέπει να γίνει σωστή έρευνα πριν την υλοποίηση του .Μέσα από τη δουλειά μου με πολιτιστικούς οργανισμούς και φεστιβάλ, έμαθα να αφήνω περισσότερο χώρο στην καλλιτεχνική πλευρά του design. Δεν θέλω το design να επισκιάζει το περιεχόμενο, αλλά να λειτουργεί σαν γέφυρα ανάμεσα σε αυτό και στον θεατή.
Μου αρέσει αυτή η πρόκληση, γιατί κάθε πολιτιστικό project έχει τη δική του ιστορία και απαιτεί να βρεις έναν διαφορετικό τρόπο να την αφηγηθείς οπτικά. Για μένα, αυτός είναι και ο ρόλος του design στην πολιτιστική επικοινωνία, το να δημιουργεί ενδιαφέρον, να προκαλεί την περιέργεια και να ανοίγει έναν δρόμο προς το ίδιο το έργο.
Ναι στο ΑΙ ως συμπληρωματικό εργαλείο
- Πότε ήρθατε για πρώτη φορά σε επαφή με την τεχνητή νοημοσύνη και πώς χρησιμοποιείτε σήμερα τα AI εργαλεία στη δουλειά σας;
Νομίζω ότι η πρώτη φορά που υποψιάστηκα ότι κάτι δεν πάει καλά με μια εικόνα AI ήταν όταν μου έδειξε ο μπαμπάς μου μια φωτογραφία στο facebook που του είχε κάνει εντύπωση. Κοιτάζοντάς την, σκέφτηκα κάτι δεν μου κολλάει εδώ και κάπου εκεί άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι πλέον δεν μπορούμε πάντα να ξέρουμε αν αυτό που βλέπουμε είναι αληθινό.
- Με την έλευση του AI, έχει αλλάξει ο τρόπος με τον οποίο σκέφτεστε και σχεδιάζετε; Υπάρχει κάτι που δεν θα αφήνατε ποτέ στα χέρια του AI;
Σίγουρα στη μέχρι σήμερα πορεία μου, η τεχνολογία αναπτύχθηκε με τρελούς ρυθμούς και οφείλουμε να είμαστε μπροστά όμως άλλο η τεχνολογία και τα μέσα που μου παρέχει και άλλο να αφήνω το AI να δημηουργεί για μένα.
Η πρώτη και τελευταία μέχρι στιγμής δουλειά που έχω κάνει εξ ολοκλήρου με AI ήταν η πρόσκληση για τα γενέθλια της κόρης μου και ομολογώ ότι το έκανα κυρίως για να κόψω δρόμο! Σίγουρα έχω χρησιμοποιήσει την τεχνητή νοημοσύνη σαν συμπληρωματικό εργαλείο αλλά μέχρι εκεί. Δεν θα άφηνα σίγουρα στο AI τη δημιουργία ενός λογότυπου.
Στην εποχή του AI όλα μοιάζουν
- Θα τολμήσω να ρωτήσω αν ένας καλός παρατηρητής μπορεί να ξεχωρίσει αν μια δουλειά είναι καθαρά προϊόν τεχνητής νοημοσύνης ή αν έχει ψυχή διότι πίσω από αυτό βρίσκεται ένας επαγγελματίας designer που ακριβώς έχει βάλει ψυχή για να δημιουργήσει ακόμη και αν έχει κάνει χρήση AI;
Ναι, φυσικά και φαίνεται. Υπάρχει σήμερα μια τεράστια έξαρση στη χρήση του AI, ειδικά από μικρές επιχειρήσεις, για τις οποίες έχει γίνει μια εύκολη και φθηνή λύση για την παραγωγή οπτικού υλικού. Το πρόβλημα είναι ότι τελικά όλοι αρχίζουν να μοιάζουν μεταξύ τους. Βλέπουμε τις ίδιες εικόνες, την ίδια αισθητική, το ίδιο αποτέλεσμα. Και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα πλέον στα social media. Από σουβλάκια και φυτά μέχρι πολιτικά ρεπορτάζ, βλέπουμε συνεχώς εικόνες που έχουν υποστεί επεξεργασία ή έχουν αναδημιουργηθεί με AI. Έχουμε μάλιστα αρχίσει να συνηθίζουμε αυτή τη μη ρεαλιστική εικόνα σαν να είναι φυσιολογική.
Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το AI αντλεί υλικό από εικόνες και δουλειές που ήδη υπάρχουν. Άρα, από μόνο του δεν δημιουργεί απαραίτητα κάτι πραγματικά καινούργιο.
Για μένα, η διαφοροποίηση δεν θα έρθει από το ίδιο το εργαλείο, αλλά από τον άνθρωπο που το χρησιμοποιεί. Ένας designer μπορεί να χρησιμοποιήσει AI και παρ’ όλα αυτά η δουλειά του να έχει προσωπικότητα, γιατί η ιδέα, η επιλογή, η σύνθεση και η αισθητική κατεύθυνση περνούν μέσα από τη δική του ματιά.
Τελικά, το AI μπορεί να δημιουργήσει μια εικόνα. Η ψυχή όμως βρίσκεται στον τρόπο που κάποιος επιλέγει τι θα κάνει με αυτή.
Ο πελάτης πληρώνει εμπειρία και μεράκι
- Αν το AI μπορεί πλέον να δημιουργήσει μέσα σε δευτερόλεπτα μια εικόνα, ένα logo ή μια ολόκληρη οπτική πρόταση, τι πληρώνει στην πραγματικότητα ένας πελάτης όταν απευθύνεται σε έναν designer; Πού βρίσκεται σήμερα η πραγματική αξία του design;
Θεωρώ ότι το AI δεν μπορεί ακόμη να εκτελέσει μια ολοκληρωμένη δουλειά από την αρχή μέχρι το τέλος. Μπορεί να γίνει ένα πολύ δυνατό εργαλείο μέσα στη διαδικασία, αλλά ένας σοβαρός designer δεν περιμένει από το AI να του λύσει τα χέρια. Άλλωστε, αν ήταν τόσο απλό, θα είχαμε όλοι κλείσει τα laptops μας και θα πηγαίναμε για καφέ.
Ο πελάτης που απευθύνεται σε έναν επαγγελματία designer δεν πληρώνει απλώς για μια εικόνα ή ένα logo. Πληρώνει την εμπειρία, τις γνώσεις, τον χρόνο, το μεράκι και την αγάπη που βάζει ένας άνθρωπος στη δουλειά του. Πληρώνει την ικανότητα να ερευνήσεις την αγορά και να καταλάβεις τι πραγματικά χρειάζεται, να βρεις τη σωστή κατεύθυνση και να παραδώσεις μια λύση που λειτουργεί. Το AI μπορεί να κάνει πολλά πράγματα πιο γρήγορα και αυτό είναι κάτι που προσωπικά θεωρώ θετικό. Δεν πιστεύω όμως ότι η αξία του design βρίσκεται στην ταχύτητα με την οποία παράγεται ένα αποτέλεσμα. Η πραγματική αξία βρίσκεται στη σκέψη πίσω από αυτό.
- Ένα από τα μεγαλύτερα ζητήματα γύρω από το AI αφορά την εκπαίδευση των μοντέλων, την πνευματική ιδιοκτησία και τη μίμηση προσωπικών styles. Είναι δίκαιο να χρησιμοποιείται η δουλειά δημιουργών για την εκπαίδευση AI χωρίς τη συναίνεσή τους; Και τελικά, πού τελειώνει η έμπνευση και αρχίζει η αντιγραφή;
Είναι πραγματικά τρομακτικό το τι μπορείς να κάνεις σήμερα με το AI. Και δεν μιλάμε πλέον για ένα μόνο πρόγραμμα. Υπάρχουν πάρα πολλά εργαλεία, το καθένα εξειδικευμένο σε κάτι διαφορετικό και εξελίσσονται με απίστευτη ταχύτητα. Μιλώντας καθαρά από την πλευρά του design, αυτό που με τρομάζει περισσότερο είναι ότι κάποιος μπορεί να πάρει τη δουλειά μου, να την περάσει σε ένα AI και να ζητήσει κάτι παρόμοιο. Και το αποτέλεσμα μπορεί να είναι αρκετά κοντά ώστε να αρχίζεις να αναρωτιέσαι τελικά, πού βρίσκεται η δική μου δουλειά μέσα σε όλο αυτό; Πού τελειώνει η αναφορά και πού αρχίζει η αντιγραφή;
Και υπάρχει και κάτι άλλο που βρίσκω εξίσου ενδιαφέρον και τρομακτικό, η εξέλιξη γύρω από τα prompts. Έχει δημιουργηθεί ολόκληρη επιστήμη γύρω από το πώς θα μιλήσεις σε μια μηχανή για να της περιγράψεις αυτό που έχεις στο μυαλό σου. Και όσο καλύτερα μαθαίνεις να τη χειρίζεσαι, τόσο καλύτερα αποτελέσματα παίρνεις. Αυτό αλλάζει πάρα πολύ τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε πλέον τη δημιουργικότητα.
Τώρα, όσον αφορά την πνευματική ιδιοκτησία, πραγματικά δεν ξέρω πού θα καταλήξει όλο αυτό. Είναι ένα τεράστιο θέμα και νομίζω ότι ακόμη δεν έχουμε δει ούτε την αρχή του. Υπάρχουν πάρα πολλά ερωτήματα που δεν έχουν απαντηθεί.
Από την άλλη, δεν μπορώ να φανταστώ έναν σοβαρό επαγγελματία να δημιουργεί κάτι αποκλειστικά μέσα από ένα AI και μετά να υποστηρίζει ότι όλο αυτό είναι δικό του πνευματικό δημιούργημα. Για μένα υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο να χρησιμοποιείς το AI σαν εργαλείο όπως χρησιμοποιείς το Photoshop ή το Illustrator και στο να του λες ουσιαστικά «κάνε μου τη δουλειά». Και ίσως τελικά εκεί να βρίσκεται και το μεγάλο στοίχημα για εμάς τους designers: όχι στο αν θα χρησιμοποιήσουμε το AI ή όχι, αλλά στο πώς θα το χρησιμοποιήσουμε χωρίς να χάσουμε αυτό που κάνει τη δουλειά μας προσωπική και πραγματικά δική μας.
- Όταν ένα έργο δημιουργείται με τη βοήθεια AI, ποιος είναι τελικά ο δημιουργός; Αυτός που είχε την ιδέα, αυτός που έγραψε το prompt ή ο designer που κατευθύνει, επιλέγει, επεξεργάζεται και ολοκληρώνει το αποτέλεσμα;
Δεν πιστεύω ότι ένας designer που σέβεται τη δουλειά του θα χρησιμοποιήσει το AI εξ ολοκλήρου για να του δημιουργήσει ένα έργο και απλώς θα το παρουσιάσει ως δικό του. Για μένα, το AI είναι συμπληρωματικό. Μπορεί να με βοηθήσει, για παράδειγμα, να δημιουργήσω οπτικό υλικό που δεν υπάρχει. Σε ένα project όπου δεν είχαμε αρκετό φωτογραφικό υλικό, χρησιμοποιήσα το AI συμπληρωματικά και καταφερα να δώσω στο έργο το οπτικό υλικό που χρειαζόταν. Και θεωρώ ότι εκεί ακριβώς βρίσκεται η αξία του, στο να λειτουργεί σαν ένα ακόμη εργαλείο που διευρύνει τις δυνατότητές μου.
Αλλά η τελική επιλογή, η σύνθεση, η αισθητική, η επεξεργασία και, κυρίως, η ιδέα παραμένουν δική μου ευθύνη. Εγώ αποφασίζω τι χρειάζεται το έργο, τι ταιριάζει στην ιδέα και τι τελικά θα χρησιμοποιηθεί. Το AI μπορεί να μου δώσει επιλογές, αλλά δεν αποφασίζει για μένα ποια από αυτές έχει νόημα μέσα στο συγκεκριμένο project.
Αν όμως φτάσουμε στο σημείο όπου το AI δημιουργεί ουσιαστικά ολόκληρο το έργο και ο άνθρωπος απλώς του δίνει οδηγίες, τότε για μένα αλλάζει εντελώς ο ρόλος του designer. Δεν μιλάμε πλέον ακριβώς για design με την έννοια που το γνωρίζουμε.
Κάνουμε art direction σε μια μηχανή.
Δεν απειλεί το AI τον επαγγελματία designer
- Πιστεύετε ότι το AI απειλεί περισσότερο τους νέους designers; Πώς εκτιμάτε ότι θα αλλάξει την αγορά εργασίας και τον ίδιο τον ρόλο του designer τα επόμενα χρόνια και ποιες δεξιότητες θα είναι πλέον απαραίτητες;
Δεν πιστεύω ότι το AI απειλεί πραγματικά τους designers σε επαγγελματικό επίπεδο, ούτε θεωρώ ότι απειλεί περισσότερο τους νέους designers. Η βασική χρήση που βλέπω σήμερα γίνεται κυρίως από ανθρώπους που θέλουν να προωθήσουν μόνοι τους τις μικρές επιχειρήσεις τους και να δημιουργήσουν κάποιο διαφημιστικό υλικό χωρίς να απευθυνθούν σε επαγγελματία. Είναι μια μερίδα που τη βλέπουμε πολύ συχνά, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι το βασικό target μιας διαφημιστικής εταιρείας ή ενός επαγγελματία designer. Και, για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω ότι το AI μάλλον έλυσε τα χέρια σε αυτές τις μικρές επιχειρήσεις. Ακόμη και χωρίς το AI, πολλοί από αυτούς θα έβρισκαν έναν τρόπο να κάνουν μόνοι τους τις διαφημίσεις τους. Για έναν επαγγελματία designer, λοιπόν, δεν θεωρώ ότι αλλάζει τόσο πολύ το τοπίο. Αυτό που αλλάζει είναι τα εργαλεία που έχουμε στη διάθεσή μας, ας μην ξεχνάμε ότι όσο προχωρεί το AI, άλλο τόσο τα υφιστάμενα επαγγελματικά προγράμματα αναπτύσσονται και αυτά με ραγδαίους ρυθμούς. Ο νέος designer θα πρέπει να μάθει να τα χρησιμοποιεί, αλλά παράλληλα να καλλιεργήσει αυτό που δεν μπορεί να του δώσει ένα εργαλείο, δηλαδή την προσωπική ματιά, την αισθητική κρίση, τις ιδέες και την άποψη. Το AI μπορεί να κάνει πολλά πράγματα πιο γρήγορα. Δεν σημαίνει όμως ότι μπορεί να αντικαταστήσει έναν άνθρωπο που ξέρει τι θέλει να πει και γιατί το κάνει.
«Εκείνο που θα σε κάνει να ξεχωρίζεις»
- Αν ξεκινούσατε σήμερα την καριέρα σας, γνωρίζοντας όσα γνωρίζετε για το AI, θα επιλέγατε ξανά να γίνετε designer;
Ναι! Φυσικά. Αγαπώ την τεχνολογία και πάντα με ενδιαφέρει να μαθαίνω τι καινούργιο υπάρχει. Ακόμη και στον ελεύθερό μου χρόνο, μελετώ νέα εργαλεία και μου αρέσει να μαθαίνω καινούργια πράγματα. Δεν θα μπορούσα λοιπόν να φανταστώ τον εαυτό μου να φοβάται την εξέλιξη της τεχνολογίας.
- Και ποια είναι η σημαντικότερη συμβουλή που θα δίνατε σε έναν νέο designer που ξεκινά σήμερα ως διακριθείσα επαγγελματίας στον χώρο;
Στα νέα παιδιά σήμερα θα έλεγα κάτι πολύ απλό. Ο καθένας να βρει κάτι στο οποίο πραγματικά ξεχωρίζει και να το δουλέψει. Να το ψάξει, να το μάθει καλά και να γίνει πολύ καλός σε αυτό. Δεν χρειάζεται να ξέρεις τα πάντα. Χρειάζεται να έχεις κάτι δικό σου που σε κάνει να ξεχωρίζεις. Δεν κάνουν όλοι όλα.
Το επάγγελμά μας είναι συναρπαστικό. Είναι δημιουργικό και πραγματικά, χωρίς όρια. Κάθε καινούργιο εργαλείο μπορεί να μας ανοίξει μια καινούργια πόρτα. Αρκεί να μην ξεχνάμε ότι το εργαλείο είναι εκεί για να υπηρετεί τη δική μας ιδέα και όχι το αντίθετο.
