Η ενασχόληση της Βασίλειας Αναξαγόρου με την τέχνη ξεκίνησε το 2015. Προηγήθηκαν σπουδές πολιτικών επιστημών στο University of Nottingham και μεταπτυχιακό στην ιστορία από το University of London. Τότε συνειδητοποίησε πως η δημιουργία ήταν μια εσωτερική ανάγκη, ένα αναπόσπαστο στοιχείο του χαρακτήρα της. «Θυμάμαι τον εαυτό μου να διαβάζει φιλοσοφία και διεθνείς σχέσεις και την ίδια στιγμή να ζωγραφίζω σιωπηλά σε ένα μικρό τετράδιο που κρατούσα μόνο για μένα», λέει. Εκείνη την περίοδο κατάλαβε πως ήθελε να ακολουθήσει τον δρόμο της τέχνης επαγγελματικά. έτσι συνέχισε τις σπουδές της στο αντικείμενο αυτό αρχικά στο School of Visual Arts στη Νέα Υόρκη και έπειτα στο Πανεπιστήμειο της Οξφόρδης.
Το 2018, επιστρέφοντας από την Αμερική, ένιωσε έντονα την ανάγκη να αποκτήσει έναν δικό της χώρο δημιουργίας. Δεν άργησε να βρει αυτό που έψαχνε στη Λάρνακα: ένα λευκό κουτί, όπως το αποκαλεί, μέσα στο οποίο γεννήθηκε το εργαστήριό της. Το βασικό αντικείμενο της δραστηριότητάς της είναι η δημιουργία και η έρευνα. Ο χώρος της λειτουργεί αποκλειστικά ως τόπος σκέψης και παραγωγής έργου. «Είναι, με έναν τρόπο, αυτό που η Virginia Woolf ονόμασε a room of one’s own. Ένας απαραίτητος τόπος για να μπορεί να υπάρξει η δουλειά μου και εγώ, μέσα από αυτόν. Εκεί δημιουργώ, εκεί μελετώ, εκεί σκέφτομαι».
Όσον αφορά το κοινό της, θα επιθυμούσε να είναι όσο το δυνατόν πιο ευρύ, όλος ο κόσμος, όποιος μπορέσει να συναντήσει τη δουλειά της σε οποιαδήποτε στιγμή της πορείας του. Ως εικαστικός αναγνωρίζει πως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης παίζουν τον δικό τους ρόλο, ωστόσο δεν τα αντιμετωπίζει με όρους μάρκετινγκ. Η παρουσία της είναι αυθεντική και αβίαστη, καθώς πιστεύει πως η αλήθεια και η ειλικρίνεια βρίσκουν τελικά τον δρόμο τους.
Η Βασίλεια γνωρίζει καλά ότι η τέχνη συχνά δεν θεωρείται προσοδοφόρο επάγγελμα. «Κανείς δεν επιλέγει να γίνει καλλιτέχνης για οικονομικούς λόγους. Πρόκειται για εσωτερική ανάγκη» λέει και παραδέχεται πως η εμπορικότητα είναι, σε έναν βαθμό, απαραίτητη για την επιβίωση. «Η υπερβολική ενασχόληση ωστόσο με αυτήν, μπορεί να πλήξει τη δημιουργία», εξηγεί και τονίζει πως το ουσιαστικό είναι να γνωρίζει κανείς ποιος είναι και να δημιουργεί από αυτό το σημείο. Εξάλλου, για εκείνη, η μεγαλύτερη πρόκληση σήμερα για έναν εικαστικό είναι να συνεχίζει να υπάρχει και να δημιουργεί μέσα σε μια κοινωνία που συχνά λογοκρίνει την τέχνη: «Το να μη φοβάται κανείς αποτελεί ίσως τη δυσκολότερη δοκιμασία».
Παράλληλα με τη δημιουργική της πρακτική, διδάσκει. Θεωρεί ότι η διδασκαλία και η δημιουργία αποτελούν δύο όψεις της ίδιας, στις οποίες αφιερώνει χρόνο με αντίστοιχη αφοσίωση. Πιστεύει πως ένας εκπαιδευτικός τέχνης οφείλει να διατηρεί ενεργή τη δική του δημιουργική πρακτική. Η επαφή με τους μαθητές της, είτε αγαπούν ήδη την τέχνη είτε την ανακαλύπτουν για πρώτη φορά, συνιστά μια ουσιαστική πρόκληση, την οποία αντιμετωπίζει προσεγγίζοντας την τέχνη ολιστικά: μέσα από τη γραφή, τη φιλοσοφία, τη σκέψη και την πράξη, αλλά και ως έναν τρόπο κατανόησης του κόσμου.
Μέσα σ’ αυτόν τον συνεχώς μεταβαλλόμενο κόσμο η τεχνολογία παίζει τον δικό της ρόλο. Όπως η Βασίλεια σημειώνει, αυτή έχει επηρεάσει βαθιά τους τρόπους παραγωγής και διάθεσης της τέχνης: «Η τεχνολογία είναι σημαντική, αρκεί να λειτουργεί ως εργαλείο και όχι ως υποκατάστατο της εμπειρίας. Τέχνη και τεχνολογία μπορούν να συνυπάρχουν, όταν η δεύτερη υπηρετεί την ιδέα και όχι το αντίστροφο».
Πραγματοποιεί εκθέσεις κάθε δύο, περίπου, χρόνια. Η επόμενη ατομική της έκθεση θα παρουσιαστεί τον Απρίλιο στη Stand in Line Gallery στη Λευκωσία και αποτελεί ίσως την πιο προσωπική και ευάλωτη δουλειά της μέχρι σήμερα. Προέκυψε από βιώματα των τελευταίων χρόνων και μεταφράστηκε σε σημειώσεις μιας διαδρομής κατά την οποία χρειάστηκε να παραμείνει σε τόπους και καταστάσεις που δεν την εξυπηρετούσαν πια. Πρόκειται για μια διαφορετική προσέγγιση από ό,τι έχει παρουσιάσει μέχρι τώρα, μέσα από την οποία αποκαλύπτεται μια πιο ευαίσθητη πλευρά της.
Οι επόμενοι στόχοι της περιλαμβάνουν την ολοκλήρωση της νέας της έκθεσης, του διδακτορικού της και τη συνέχιση της διδασκαλίας με την ίδια πίστη και αφοσίωση. Παράλληλα ετοιμάζει μια έκδοση με τίτλο Notes on Staying, που συνδέεται με την έκθεση του Απριλίου και αποτελεί μια ακόμη ευκαιρία για το κοινό να γνωρίσει μια διαφορετική πτυχή της δημιουργικής της διαδρομής.
*Οι πρωταγωνιστές του επιχειρείν αλλάζουν. Τη δύναμη των σημαντικών αποφάσεων αναλαμβάνει πλέον η νέα γενιά επιχειρηματιών, οι Gen Z & Millennials. Η IMH παρουσιάζει το εντυπωσιακό Gen Z & Millennial Project: Η Νέα Γενιά Επιχειρηματικών Ηγετών της Κύπρου, με στόχο να εντοπίσει, να κατανοήσει και να αναδείξει τους νέους movers and shakers της αγοράς.
Το project υλοποιείται με την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου, της Τράπεζας Κύπρου, της PwC και της Cablenet, με την Toyota ως mobility partner, με την στήριξη της Αντιπροσωπείας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην Κύπρο, και την IMR ως υποστηρικτή.
Φωτο: Μιχάλης Κυπριανού
