Σε ηλικία 23 ετών πολλοί από εμάς ακόμη σπουδάζουμε, προσπαθούμε να σταθούμε στα πόδια μας στον επαγγελματικό κόσμο ή ίσως και να προσπαθούμε να καταλάβουμε τι ακριβώς θέλουμε να κάνουμε επαγγελματικά, ωστόσο, σε αυτή ακριβώς την ηλικία, ο Νικόλας Ιωάννου είδε την HyperCard (Hyper), την τεχνολογική εταιρεία που συνίδρυσε, να εξαγοράζεται από τον αμερικανικό κολοσσό American Express (Amex).
Μιλώντας στο CBN και στο InBusinessNews από τη Νέα Υόρκη μέσω συνέντευξης στο Zoom, ο επιχειρηματίας μοιράστηκε την ιστορία της, κάπως ασυνήθιστης και σίγουρα εμπνευσμένης, επαγγελματικής του πορείας, δείχνοντας περήφανος για τις κυπριακές του ρίζες και ενθουσιασμένος για όσα επιφυλάσσει το μέλλον.
Ο παππούς του Νικόλα Ιωάννου, από τον οποίο πήρε και το όνομά του και ο οποίος πέθανε πέρσι σε ηλικία 88 ετών, ήταν ένας από τους πιο πρωτοπόρους γιατρούς του νησιού. Ήταν ο πρώτος στην οικογένειά του που φοίτησε σε πανεπιστήμιο και υπήρξε από τους πρώτους και σημαντικότερους υποστηρικτές του Γενικού Συστήματος Υγείας, ενώ έγινε και ο πρώτος Πρόεδρος του Οργανισμού Ασφάλισης Υγείας. Υπηρέτησε επίσης ως Πρόεδρος του Παγκύπριου Ιατρικού Συλλόγου και αναγνωρίστηκε για τη φροντίδα που παρείχε σε εκατοντάδες στρατιώτες κατά και μετά την εισβολή του 1974 χωρίς να δεχθεί οποιαδήποτε αποζημίωση από το κράτος, καθώς και για τη βαθιά ανθρωπιά του καθ’ όλη τη διάρκεια της μακράς του καριέρας.
Τώρα, ο νεότερος Νικόλας Ιωάννου αφήνει το δικό του επαγγελματικό αποτύπωμα, κυρίως μετά την ανακοίνωση της American Express νωρίτερα φέτος για την εξαγορά της Hyper, η οποία συνιδρύθηκε από τον ίδιο και στην οποία ο CEO της OpenAI, Σαμ Άλτμαν, υπήρξε από τους πρώτους επενδυτές.
Η Hyper, η οποία ιδρύθηκε από τον Νικόλα Ιωάννου και τον Μαρκ Μπαγκατζιάν το 2022, μετατρέπει τη διαχείριση εξόδων από μια χειροκίνητη διαδικασία σε πιο αυτόνομες ροές εργασίας, αναπτύσσοντας με επιτυχία εγγενείς AI agents.
Άφησα το σχολείο όταν ήμουν 15 ετών για να πάω στο πανεπιστήμιο (University of Washington), και μετά άφησα το πανεπιστήμιο για να δουλέψω πάνω στην πρώτη μου εταιρεία. Έτσι, σήμερα δεν έχω πανεπιστημιακό πτυχίο. Δεν έχω καν απολυτήριο λυκείου
Το ξεκίνημα του Νικόλα Ιωάννου ως ιδρυτή τεχνολογικής εταιρείας
Η ιστορία που οδήγησε στην επαγγελματική επιτυχία είναι κάπως διαφορετική από εκείνες που συνήθως αφηγούνται οι περισσότεροι επιτυχημένοι επιχειρηματίες. Ξεκίνησε σε ηλικία 15 ετών, όταν αποφάσισε να εγκαταλείψει το σχολείο για να εισαχθεί πρόωρα στο πανεπιστήμιο. Ωστόσο, σύντομα άφησε και τις επίσημες σπουδές του για να επικεντρωθεί στις επιχειρηματικές του δραστηριότητες.
«Παρόλο που και οι δύο γονείς μου είχαν μια πορεία και καριέρα με εξαιρετικά ακαδημαϊκά διαπιστευτήρια, με στήριξαν απόλυτα στο να ακολουθήσω έναν διαφορετικό δρόμο», λέει στο CBN και συνεχίζει: «Άφησα το σχολείο όταν ήμουν 15 ετών για να πάω στο πανεπιστήμιο (University of Washington), και μετά άφησα το πανεπιστήμιο για να δουλέψω πάνω στην πρώτη μου εταιρεία. Έτσι, σήμερα δεν έχω πανεπιστημιακό πτυχίο. Δεν έχω καν απολυτήριο λυκείου. Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την πορεία που ακολούθησε ο πατέρας μου, που είναι γιατρός, και με την πορεία που ακολούθησε ο παππούς μου και πολλοί άλλοι στην οικογένειά μου».
Ο ίδιος σημειώνει ότι «η εμπιστοσύνη τους πως έπαιρνα τη σωστή απόφαση, ακόμη κι όταν μερικές φορές δεν καταλάβαιναν πλήρως την απόφαση που έπαιρνα, σήμαινε πολλά για μένα. Δεν νομίζω ότι θα μπορούσα να το κάνω χωρίς τη στήριξή τους».
Με Κύπριο πατέρα και Νορβηγίδα μητέρα, που γνωρίστηκαν ενώ σπούδαζαν στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, ο Νικόλας Ιωάννου είναι το πρώτο μέλος της οικογένειάς του που γεννήθηκε στις ΗΠΑ, αλλά λέει πως θεωρεί τον εαυτό του και Κύπριο. Εργάζεται για να βελτιώσει τα ελληνικά του και επισκέπτεται το νησί όσο πιο συχνά μπορεί, υπογραμμίζοντας: «Είμαι πολύ κοντά με την οικογένειά μου και στις δύο πλευρές του κόσμου και θα ήθελα να πιστεύω ότι έχω κυπριακές αξίες, παρόλο που δεν μεγάλωσα στη χώρα».
Ο ίδιος μοιράζεται την άποψή του για τις δυνατότητες της Κύπρου ως τεχνολογικού κόμβου, σημειώνοντας: «Από όσα έχω δει, από τους φίλους και τους γνωστούς μου στην Κύπρο, όλοι είναι πολύ περίεργοι να μάθουν, όλοι είναι πολύ ευγενικοί, όλοι είναι πολύ οξυδερκείς. Και τώρα που όλοι στον κόσμο έχουν πρόσβαση σε αυτόν τον απίστευτο πόρο, που είναι το διαδίκτυο και η τεχνητή νοημοσύνη, όλοι έχουμε πρόσβαση στα ίδια εργαλεία για να αξιοποιήσουμε, να χτίσουμε πράγματα και να μάθουμε. Είμαι περήφανος που είμαι Κύπριος και περήφανος που είμαι μέρος της κοινότητας».
Το πρώτο όνομα της εταιρείας ήταν HyperCard. Και δουλέψαμε πάνω σε αυτό για δύο με δυόμισι χρόνια. Και μετά από δυόμισι χρόνια, είχαμε ξοδέψει εκατομμύρια δολάρια. Δουλεύαμε 80 ώρες την εβδομάδα πάνω σε αυτό, επτά μέρες την εβδομάδα, 10 ώρες την ημέρα στο γραφείο
Η ανάπτυξη της Hyper και ο δρόμος προς την επιτυχία
Επιστρέφοντας στην πιο πρόσφατη επαγγελματική του επιτυχία, ο Νικόλας Ιωάννου εξήγησε πώς αναπτύχθηκε η Hyper.
«Ξεκινήσαμε πριν από περίπου τέσσερα χρόνια και η βασική ιδέα, το πρόβλημα που θέλαμε να λύσουμε, ήταν ότι παρατηρήσαμε πως πολλές επιχειρηματικές διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης εξόδων, βασίζονταν πολύ στον ανθρώπινο παράγοντα. Υπήρχαν πολλοί άνθρωποι εμπλεκόμενοι σε αυτές τις διαδικασίες. Και αυτό που διαπιστώσαμε είναι ότι τώρα, με την εισαγωγή της AI, μπορούμε να τη βάλουμε να αναλάβει κάποιες από αυτές τις διαδικασίες που, ειλικρινά, κανείς δεν θέλει να κάνει», εξηγεί.
Υπάρχουν όμως πολλά περισσότερα στην ιστορία από το να έχεις απλώς μια καλή ιδέα.
Η Hyper αρχικά είχε ξεκινήσει ως προϊόν πιστωτικής κάρτας, αποκαλύπτει ο ίδιος, προσθέτοντας: «Γι’ αυτό και το πρώτο όνομα της εταιρείας ήταν HyperCard. Και δουλέψαμε πάνω σε αυτό για δύο με δυόμισι χρόνια. Και μετά από δυόμισι χρόνια, είχαμε ξοδέψει εκατομμύρια δολάρια. Δουλεύαμε 80 ώρες την εβδομάδα πάνω σε αυτό, επτά μέρες την εβδομάδα, 10 ώρες την ημέρα στο γραφείο. Υπήρχαν πολλές θυσίες, όπως το ότι δεν μπορούσα να δω την οικογένειά μου ή να πάω στην Κύπρο όταν πήγαινε η υπόλοιπη οικογένειά μου».
Παρά τις θυσίες, η αρχική εκδοχή δεν πέτυχε, συνεχίζει, εξηγώντας: «Δεν θα πω ότι έφτασε στο μηδέν, αλλά έπρεπε να ξεκινήσουμε ξανά. Έτσι, περίπου πριν από ενάμιση ή δύο χρόνια, έπρεπε να κάνουμε πλήρη επανεκκίνηση και να πούμε: “Με βάση όλα όσα μάθαμε από αυτό το προϊόν πιστωτικής κάρτας, τι πιστεύουμε ότι μπορούμε να κάνουμε τώρα;” Τότε καταλήξαμε σε αυτή την ιδέα για αυτό που έγινε τελικά η Hyper και που λειτούργησε πολύ καλά, δηλαδή αυτό το agentic ή AI-powered λογισμικό διαχείρισης εξόδων».
Από τη μία, πιστεύω ότι αν ξεκινούσα τώρα άλλη μια χρηματοοικονομική εταιρεία, θα ήμουν πολύ καλύτερα προετοιμασμένος. Από την άλλη, κάθε εταιρεία που δημιουργείς είναι τόσο διαφορετική
Οι προκλήσεις στην ανάπτυξη μιας startup
Ο Νικόλας Ιωάννου μοιράζεται ότι για το χτίσιμο μιας startup δύο πράγματα αποδείχθηκαν τα πιο δύσκολα.
«Όλοι μιλούν για το ένα από αυτά, δηλαδή για το πόσο σκληρά πρέπει να δουλέψεις και τις θυσίες που πρέπει να κάνεις και πόσες ώρες πρέπει να αφιερώσεις, πράγματα που μοιάζουν αδύνατα. Αλλά το πιο δύσκολο είναι να δουλέψεις όλες αυτές τις ώρες, να βάλεις όλο αυτό τον χρόνο και να κάνεις όλες αυτές τις θυσίες, και παρ’ όλα αυτά να αναρωτιέσαι αν τελικά θα οδηγήσουν κάπου», αποκαλύπτει, σημειώνοντας ότι η διατήρηση του ηθικού του ίδιου και ολόκληρης της ομάδας ήταν κρίσιμη.
«Νομίζω ότι αυτή ήταν μία από τις μεγαλύτερες ψυχολογικές προκλήσεις», λέει ο Νικόλας Ιωάννου, προσθέτοντας πως υπήρξαν αρκετές δυσκολίες. «Ένα καλό παράδειγμα είναι ότι όταν ξεκινήσαμε την εταιρεία, δεν είχα καμία προηγούμενη εμπειρία στον συγκεκριμένο τομέα. Και αυτό που θεωρώ ενδιαφέρον είναι ότι το βλέπω πλέον με δύο τρόπους. Από τη μία, πιστεύω ότι αν ξεκινούσα τώρα άλλη μια χρηματοοικονομική εταιρεία θα ήμουν πολύ καλύτερα προετοιμασμένος. Από την άλλη, κάθε εταιρεία που δημιουργείς είναι τόσο διαφορετική. Εξ ορισμού, ειδικά στις startups, πρόκειται για κάτι μοναδικό».
Συνεχίζει λέγοντας ότι «καμία προηγούμενη εμπειρία δεν μπορεί να σε προετοιμάσει ακριβώς για την εταιρεία που θέλεις να δημιουργήσεις. Και έτσι, ο μόνος τρόπος να μάθεις είναι απλώς να ξεκινήσεις και να κάνεις πράγματα. Όταν ξεκίνησα τη Hyper, είχαμε αυτή τη μοναδική ιδέα για μια πιστωτική κάρτα που θα μπορούσε να χρησιμοποιείται τόσο για προσωπικά όσο και για επαγγελματικά έξοδα, που ήταν και η αρχική ιδέα. Από τη μία, σκεφτόμουν: “Δεν έχω ιδέα πώς να το κάνω αυτό, πώς να δημιουργήσω μια πιστωτική κάρτα και να λειτουργεί και για προσωπικές και για επαγγελματικές δαπάνες.” Μετά όμως συνειδητοποίησα ότι κανείς δεν είχε δοκιμάσει αυτή την ιδέα. Κανείς άλλος δεν θα ήξερε πώς να το κάνει, σωστά; Ο μόνος τρόπος που έγινα ειδικός σε αυτό το ακριβές αντικείμενο της εταιρείας που ήθελα να δημιουργήσω ήταν ξεκινώντας την και δουλεύοντας πάνω σε αυτή».
Αυτό επιτεύχθηκε μέσα από εκτεταμένη έρευνα, τόσο διαδικτυακά όσο και μέσω βιβλίων και συνομιλιών με ειδικούς, κάτι που ο Νικόλας Ιωάννου έκανε επίσης κατά τη δημιουργία μιας ακόμη επιτυχημένης εταιρείας του, της Spira, η οποία επικεντρωνόταν στον τομέα της υγείας.
Με όσα έχει μάθει η Hyper και με όλα όσα έχει πετύχει η Amex, βρισκόμαστε σε εξαιρετική θέση για να δημιουργήσουμε κάτι πραγματικά πολύτιμο και χρήσιμο για τους ανθρώπους
Η συνεργασία με την Amex και η εξαγορά
Επιστρέφοντας στη Hyper και στο πώς εξαγοράστηκε από την American Express, ο Ιωάννου σημειώνει: «Ήμασταν μία από τις πρώτες εταιρείες που συνεργάστηκαν με την American Express. Κυκλοφορήσαμε την πιστωτική μας κάρτα με την American Express (Amex) ως δίκτυο συνεργάτη μας και έτσι έχουμε μακροχρόνια σχέση με την Amex. Και καθώς συνεχίζαμε να έχουμε επιτυχία με τη Hyper, το AI expense management software, ήμασταν πάντα στο ραντάρ τους. Και, εν ολίγοις, τελικά ενώσαμε τις δυνάμεις μας σε αυτό».
Αποκαλύπτει ότι ακόμη και πριν προκύψει η συμφωνία και ενώ ακόμη ανέπτυσσαν το προϊόν, η ομάδα του είχε έργα τέχνης της American Express στο γραφείο για έμπνευση.
«Θέλαμε να δημιουργήσουμε μια εμπειρία όπως αυτή που έχει δημιουργήσει η American Express. Και έτσι, ήταν σαν να έκλεισε ένας κύκλος – από την πρώτη μέρα που είχαμε έργα τέχνης στο γραφείο μας μέχρι τώρα, που το ταξίδι της Hyper τελειώνει και το ταξίδι μας στην Amex ξεκινά, εντασσόμαστε σε αυτή την εταιρεία που φιλοδοξούσαμε να μοιάσουμε».
«Με όσα έχει μάθει η Hyper και με όλα όσα έχει πετύχει η Amex, βρισκόμαστε σε εξαιρετική θέση για να δημιουργήσουμε κάτι πραγματικά πολύτιμο και χρήσιμο για τους ανθρώπους», υπογραμμίζει.
Θέλω να συνεχίσω με τη Hyper σε ένα τμήμα που είναι ουσιαστικά αφιερωμένο στη δημιουργία ενός από τους πρώτους τομείς όπου θα έχουμε ευρεία και de facto υιοθέτηση της AI
Κοιτάζοντας μπροστά προς τη recursive self-improvement
Παράλληλα με τη δουλειά που ανυπομονεί να κάνει στην Amex, ο Νικόλας Ιωάννου είναι επίσης ενθουσιασμένος για όσα επιφυλάσσει το μέλλον γενικότερα στον τομέα της τεχνολογίας.
«Υπάρχουν τόσα πολλά ενδιαφέροντα πράγματα που συμβαίνουν αυτή τη στιγμή. Νομίζω ότι αυτό προς το οποίο όλοι στοχεύουν είναι μια έννοια που ονομάζεται recursive self-improvement, όπου η AI μπορεί να βελτιώνει τον εαυτό της κατά 1% συνεχώς. Και ουσιαστικά αυτό σημαίνει ότι τελικά θα έχουμε AI που θα γίνεται συνεχώς καλύτερη και καλύτερη με την πάροδο του χρόνου», λέει, αναφερόμενος και στη γνωστή φράση από τον Spider-Man: «Με τη μεγάλη δύναμη έρχεται και μεγάλη ευθύνη».
Υπογραμμίζει επίσης: «Πιστεύω ότι όλοι έχουμε ευθύνη να χτίζουμε και να χρησιμοποιούμε την AI με τρόπους που βοηθούν την ανθρωπότητα», προσθέτοντας: «Όπως γνωρίζετε, αντλήσαμε χρηματοδότηση από τον Σαμ Άλτμαν. Και είμαι πολύ αισιόδοξος ότι αυτές οι εταιρείες θα κάνουν αυτό που είναι σωστό για τους ανθρώπους».
«Αλλά ταυτόχρονα», συνεχίζει, «όλα αυτά είναι πολύ καινούρια για όλους, ακόμη και για τους κορυφαίους ειδικούς στην αιχμή της τεχνολογίας. Νιώθω πολύ τυχερός που ζω σε αυτή την εποχή της ιστορίας, όταν ακόμη και πριν από 100 ή 120 χρόνια δεν υπήρχαν αεροπορικά ταξίδια ή αυτοκίνητα στους δρόμους. Και τώρα, μόλις 100 χρόνια μετά, έχουμε τεχνητή νοημοσύνη που μπορώ να ανοίξω στο κινητό μου, να συνδεθώ στο διαδίκτυο, να κάνω οποιαδήποτε ερώτηση θέλω και να πάρω μια απάντηση προσαρμοσμένη σε μένα. Είναι μια τρελή ιδέα. Και αυτό που έχω δει στην αιχμή της τεχνολογίας είναι ότι εξελίσσεται τόσο γρήγορα που δεν μπορώ καν να φανταστώ πού θα βρίσκεται σε 12 μήνες από τώρα».
Προσθέτει ότι «το σπουδαίο με την AI είναι, όπως έχουν πει πολλοί, ότι αποτελεί ένα οριζόντιο επίπεδο ενεργοποίησης, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε κλάδος θα γνωρίσει ριζικές βελτιώσεις και αλλαγές λόγω της AI», προτείνοντας επίσης ότι «είναι το ίδιο όπως, για πολλούς ανθρώπους στη διάρκεια της ζωής τους, μπορεί να είδαν πώς ο ηλεκτρισμός άλλαξε κάθε βιομηχανία και πώς το διαδίκτυο άλλαξε κάθε βιομηχανία, όπως και το cloud».
Προτείνει επίσης ότι «ανεξάρτητα από τον τομέα στον οποίο εργάζεται κάποιος, πιστεύω ότι θα πρέπει να δοκιμάζει κάποια από αυτά τα εργαλεία AI και να γίνεται όλο και πιο AI-native. Οι άνθρωποι που επιλέγουν να μην υιοθετήσουν την AI και να μην πειραματιστούν με αυτήν – και δεν λέω ότι πρέπει να καταλάβει όλη τους τη ζωή – δυστυχώς πιστεύω ότι θα μείνουν πίσω, με τον ίδιο τρόπο που αν δεν υιοθετούσες την τεχνολογία τα τελευταία 10 ή 20 χρόνια, η ζωή σου θα ήταν πολύ διαφορετική».
Την περίοδο της συνέντευξης ο Νικόλας Ιωάννου απολάμβανε λίγο χρόνο ξεκούρασης, τον πρώτο από τότε που ήταν 15 ετών. «Οι τελευταίες εβδομάδες ήταν μια μοναδική περίοδος στη ζωή μου γιατί, από τότε που ήμουν 15 ετών, δουλεύω ουσιαστικά ασταμάτητα. Και νομίζω ότι είμαι λίγο εμμονικός με τη δουλειά μου. Είναι το πάθος μου», λέει ο ίδιος.
Αυτό το διάστημα ξεκούρασης τον έκανε να καταλάβει ότι του αρέσει να έχει μια πρόκληση να λύσει και σίγουρα μπορεί να φανταστεί τον εαυτό του να συνεχίζει να δουλεύει με αυτόν τον τρόπο στο άμεσο μέλλον.
«Τακτικά μιλώντας, αυτή τη στιγμή η προσοχή μου είναι στραμμένη στην American Express, οπότε θα παραμείνω εκεί όσο χρειαστεί μέχρι να νιώσω ότι έχουμε δημιουργήσει και εδραιώσει ένα εξαιρετικό προϊόν και μια εξαιρετική εμπειρία στην αγορά. Θέλω να συνεχίσω με τη Hyper σε ένα τμήμα που είναι ουσιαστικά αφιερωμένο στη δημιουργία ενός από τους πρώτους τομείς όπου θα έχουμε ευρεία και de facto υιοθέτηση της AI. Και πιστεύω ότι βρισκόμαστε σε καλή θέση για να το πετύχουμε αυτό, οπότε είμαι πολύ ενθουσιασμένος», αποκαλύπτει.
Ο μόνος λόγος που κάποιος, ας πούμε ένας συνάδελφός μου, είναι πιο έξυπνος από μένα είναι επειδή έκανε πολύ περισσότερες χαζές ερωτήσεις από όσες ήμουν εγώ διατεθειμένος να κάνω
Η σημασία του να συνεχίζεις μπροστά
Η συμβουλή του Ιωάννου προς όσους ενδιαφέρονται να ακολουθήσουν τα βήματά του είναι να αποφεύγουν αυτό που περιγράφει ως «analysis paralysis» και να μην κολλάνε στο αν είναι αρκετά καλοί. «Προσπαθήστε να δημιουργήσετε ένα πρωτότυπο αυτού που θέλετε να φτιάξετε. Τώρα ειδικά με την AI, το software είναι τόσο εύκολο να δημιουργηθεί. Μπορείς να δεις ένα δίωρο βίντεο στο YouTube, να μάθεις για cloud code ή για κάποια από αυτά τα εργαλεία και να έχεις μια εφαρμογή που έφτιαξες να τρέχει στον υπολογιστή σου λίγες ώρες αργότερα».
Μια ακόμη συμβουλή είναι να προσεγγίζουν τους ανθρώπους που θα ήθελαν να γνωρίσουν. «Πιθανότατα έχω στείλει 100.000 cold emails στη ζωή μου, σε άτομα που δεν με γνωρίζουν και δεν τα γνωρίζω. Στην αρχή, κανείς δεν μου απαντούσε. Και ακόμη και τώρα, πιθανότατα μόνο ένας στους πέντε θα μου απαντήσει, αλλά θα εκπλαγείτε από το πόσοι τυχαίοι άγνωστοι άνθρωποι μου έδωσαν μια ευκαιρία και μου αφιέρωσαν 30 λεπτά από τον χρόνο τους για να μάθω από αυτούς και να τους γνωρίσω. Και σχεδόν όλους όσους γνωρίζω σήμερα και είμαι κοντά τους, τους γνώρισα απλώς στέλνοντάς τους μήνυμα online. Δεν ήξεραν ποιος ήμουν. Κάναμε κάποιες κλήσεις και γίναμε φίλοι».
«Μια συμβουλή που θα έδινα είναι ότι όταν χτίζεις μια εταιρεία ή κάνεις κάτι καινούριο, πρέπει να αφήσεις εντελώς στην άκρη τον εγωισμό σου γιατί θα κάνεις πολλές χαζές ερωτήσεις. Ο μόνος λόγος που κάποιος, ας πούμε ένας συνάδελφός μου, είναι πιο έξυπνος από μένα είναι επειδή έκανε πολύ περισσότερες χαζές ερωτήσεις από όσες ήμουν εγώ διατεθειμένος να κάνω. Έτσι τώρα, όπου κι αν πάω, δεν φοβάμαι να κάνω χαζές ερωτήσεις και να φαίνομαι λίγο ανόητος για μερικές εβδομάδες. Γιατί λίγες εβδομάδες αργότερα, ξέρω ακριβώς τι συμβαίνει και έχω πλήρη κατανόηση των πάντων», προσθέτει.
Υπογραμμίζει ξανά ότι «το πιο δύσκολο πράγμα είναι απλώς να ξεκινήσεις. Και μόλις ξεκινήσεις, μπαίνεις σε έναν ρυθμό. Μπαίνεις σε έναν ρυθμό και έχεις καλύτερη εικόνα για το ποιο είναι το επόμενο βήμα», επισημαίνοντας ότι οι επιτυχημένες εταιρείες πολύ σπάνια ήταν η πρώτη προσπάθεια των ιδρυτών τους.
Ο Νικόλας Ιωάννου αναφέρει ότι ο ιδρυτής της Uber, Τράβις Καλάνικ, δημιούργησε 13 ή 14 εταιρείες που όλες απέτυχαν πριν ξεκινήσει την Uber, ενώ και ο ίδιος δημιουργεί επιχειρήσεις από τα εφηβικά του χρόνια και δεν προσέλκυσαν όλες το ενδιαφέρον που είχε η Hyper.
«Πιθανότατα έχω δημιουργήσει δεκάδες προϊόντα που τα περισσότερα δεν είδαν ποτέ το φως της δημοσιότητας. Κάποια από αυτά τα παρουσίασα σε ανθρώπους και δεν τους άρεσαν. Κάποια λειτούργησαν λίγο και ο κόσμος τα χρησιμοποιούσε, αλλά απλώς δεν ήταν αρκετά μεγάλες ιδέες για μένα. Οπότε, το σημαντικότερο είναι απλώς να συνεχίζεις και να προχωράς», καταλήγει.
