Η Κύπρος χρειάζεται επενδύσεις. Τις χρειάζεται για να αναπτύσσεται να προχωρεί, να δημιουργεί θέσεις εργασίας και να ενισχύει τα δημόσια έσοδα. Οι ξένες επενδύσεις στον τομέα των ακινήτων συνέβαλαν ουσιαστικά στην οικονομική ανάκαμψη και στη στήριξη της οικοδομικής δραστηριότητας τα τελευταία χρόνια.
Την ίδια στιγμή όμως, η κοινωνία αντιμετωπίζει ένα πραγματικό και πιεστικό στεγαστικό πρόβλημα. Νέοι άνθρωποι, εργαζόμενοι και οικογένειες δυσκολεύονται να βρουν κατοικία, όχι επειδή οι επενδύσεις είναι κακές, αλλά επειδή η αγορά, λόγω του τι πέρασε και περνά εδώ και μια 10εταία, λειτουργεί χωρίς επαρκείς μηχανισμούς ισορροπίας.
Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι να περιορίσουμε τις επενδύσεις αλλά να τις εντάξουμε σε ένα πλαίσιο που ωφελεί και την κοινωνία.
- Διαβάστε επίσης: Κυπριακός Οργανισμός Αναπτύξεως Γης: Παράδοση 244 κατοικιών μέχρι το τέλος 2026
- Διαβάστε επίσης: Έλενα Κούσιου Χατζηδημητρίου: Χρονιά αυξημένης ζήτησης για προσιτή στέγη το 2026 - Η στρατηγική του ΚΟΑΓ
Όταν η ανάπτυξη δεν φτάνει σε όλους
Η αυξημένη ζήτηση για ακίνητα από μη μόνιμους κατοίκους έχει αναμφίβολα θετικές επιδράσεις στην οικονομία. Ωστόσο, χωρίς συμπληρωματικές πολιτικές αυτή η δυναμική έχει οδηγήσει και σε ανεπιθύμητες συνέπειες: αύξηση ενοικίων, περιορισμό της μακροχρόνιας στέγασης και αυξανόμενη πίεση στα νοικοκυριά.
Παράλληλα, ένα σημαντικό ποσοστό επενδυτικών ακινήτων παραμένει κενό και αναξιοποίητο. Πρόκειται για ακίνητα που δεν αξιοποιούνται από τον ιδιοκτήτη τους, αλλά ούτε για μακροχρόνια ή βραχυχρόνια μίσθωση. Αυτή η πραγματικότητα δημιουργεί ένα παράδοξο: έλλειψη στέγης από τη μία, αχρησιμοποίητα σπίτια από την άλλη.
Μια φιλοεπενδυτική, κοινωνικά δίκαιη λύση
Η πρόταση για διάθεση αχρησιμοποίητων επενδυτικών ακινήτων σε προσιτό ενοίκιο για περιορισμένο χρονικό διάστημα δεν έρχεται σε σύγκρουση με την επενδυτική δραστηριότητα. Αντίθετα, τη θωρακίζει κοινωνικά.
Για δύο έως τρία χρόνια, ακίνητα που δεν χρησιμοποιούνται μπορούν, με την συγκατάθεση των ιδιοκτητών τους, να ενταχθούν σε μηχανισμό οργανισμού κοινωνικής στέγασης με ελεγχόμενο προσιτό ενοίκιο. Μετά το πέρας αυτής της περιόδου, ο ιδιοκτήτης ανακτά πλήρως το δικαίωμα χρήσης ή αξιοποίησης του ακινήτου, χωρίς μόνιμες δεσμεύσεις.
Η επένδυση παραμένει επένδυση. Απλώς, για ένα σύντομο διάστημα, αποκτά και κοινωνικό χαρακτήρα αλλά και ρόλο.
Όλοι κερδισμένοι
Αυτή η πολιτική δημιουργεί συνθήκες win-win:
- οι επενδυτές διατηρούν την παρουσία τους στην αγορά, με πρόσθετα φορολογικά και διοικητικά κίνητρα, που αφορούν το ενοίκιο ή ακόμη και το κόστος ανακαίνισης.
- το κράτος αυξάνει τη διαθέσιμη κατοικία χωρίς δημοσιονομικό κόστος,
- η κοινωνία ανακουφίζεται από την πίεση στα ενοίκια,
- και η αγορά ακινήτων γίνεται πιο σταθερή και βιώσιμη μακροπρόθεσμα.
Οι επενδύσεις που ενσωματώνουν κοινωνική ανταπόδοση δεν αποδυναμώνονται, αλλά γίνονται πιο ανθεκτικές και αποδεκτές από την κοινωνία.
Ανάπτυξη με ισορροπία
Η πραγματική πρόκληση δεν είναι αν θα έχουμε επενδύσεις ή κοινωνική συνοχή. Είναι αν μπορούμε να έχουμε και τα δύο. Και μπορούμε.
Μπορεί να φαντάζει δύσκολο ή ακατόρθωτο, όμως έχουμε υποχρέωση να δοκιμάσουμε.
Η Κύπρος μπορεί να παραμένει ελκυστικός επενδυτικός προορισμός, ενώ ταυτόχρονα διασφαλίζει ότι οι άνθρωποί της δεν αποκλείονται από το δικαίωμα στη στέγη. Αυτό δεν είναι ιδεολογική αντιπαράθεση, αλλά ώριμη πολιτική επιλογή.
Γιατί η ανάπτυξη που δεν μοιράζεται, αργά ή γρήγορα, παύει να είναι ανάπτυξη.
*Δικηγóρος, Διαμεσολαβήτρια, Πρόεδρος ΚΟΑΓ
